Maak je leven voorspelbaar

Communications-PlanAls kind ben ik enorm gepest. Ik veranderde van basisschool om te ontsnappen aan het dagelijkse treiteren, maar binnen twee dagen was het alweer hetzelfde liedje. ´Je moet erboven staan,´ zei mijn vader tenslotte ten einde raad. ´Je bent gewoon anders dan de rest.´

Vanaf dat moment ben ik mijn ´anders zijn´ gaan cultiveren. In mijn uiterlijk (puntschoenen, geblondeerd David Sylvianhaar, altijd zwarte kleding), in mijn muziek- en boekenkeuzes en in mijn gedrag. Regels, zo besloot ik, waren er voor andere mensen. Ik was anders, dus ik hoefde mij niet aan andermans regels te houden. Ik was altijd overal te laat (‘Je zou de koningin nog laten wachten,’ zei mijn moeder), maakte geen huiswerk, conformeerde me aan niets en niemand.

DavidAchteraf gezien deed ik exact hetzelfde als iedere andere tiener op de hele wereld. Mijn gedrag was wat dat betreft volstrekt voorspelbaar, behalve voor mij.

Inmiddels ben ik ouder en volwassen en op een andere manier voorspelbaar geworden. Ik ben nooit meer ergens te laat, tenzij door overmacht (en dan hang ik direct aan de telefoon), hou me aan mijn afspraken en ben een betrouwbare vader en echtgenoot. Ik heb mijn leven georganiseerd rond mijn gezin en werk wanneer ze op school zitten (Lees ook mijn blog: Creatie is werk, dus behandel het ook als werk). Het is een voorspelbaarheid die voor mij en voor de mensen om mij heen werkt.

Maar in andere dingen ben ik net zo voorspelbaar om de verkeerde redenen. Wanneer ik met mezelf afspreek om de dag te gaan sporten, laat ik omstandigheden (ik ben moe, ik heb net gegeten, het regent, mijn kinderen doen vervelend) vaak prevaleren boven mijn commitments. Mediteren is er deze vakantie bij ingeschoten, want: vakantie. En de kilo’s die ik er vanaf gegeten had, kwamen er langzaam maar zeker weer bij, toen ik stopte met het bijhouden van mijn calorie-inname. En wanneer ik mijn iPad pak of pc opstart om iets op te schrijven voor mijn boek of een blog, start ik automatisch eerst Facebook op, in plaats van mijn tekstverwerker.

Volstrekt voorspelbaar.

Ik focuste op mijn gevoelens en directe behoeftes in plaats van op mijn prioriteiten.

Mijn eerste prioriteit is mijn gezin. Daar is weinig focus voor nodig, want de structuur van schoolgaande kinderen dwingt mij om te doen wat er te doen valt. Op tijd opstaan, ze naar school brengen, ophalen, koken enz. De kunst is om de tijd dat ze op school zitten te besteden zoals ik dat wil.

Routine helpt daar enorm bij: dezelfde handelingen op hetzelfde moment uitvoeren. (Lees ook mijn blog: Waarom routine vaak beter werkt dan wilskracht). Wat mij ook heel veel oplevert is alles bijhouden.

StormiesIk heb een lijst aan de muur hangen, waarop ik aangeef of ik die dag gesport heb, geschreven, gemediteerd en wat mijn gewicht is. Iedere keer als ik iets gedaan heb, zet ik een streepje. Het is een handeling van niks, maar het beeld van een vel papier vol streepjes is enorm motiverend! Veel motiverender dan de gedachte dat ik iets niet gedaan heb.

Maar het allerbelangrijkste blijft toch: weten waar je het voor doet. Schrijven doe ik omdat ik graag geweldige boeken wil produceren. Mediteren omdat ik er rustiger door word en meer gefocust (en ik minder de neiging heb om mijn directe behoeftes te bevredigen). Sporten omdat ik me er heerlijk door voel én afval. Afvallen omdat ik gezonder wil zijn en ijdel ben. (Ik zie er liever slank en fit uit dan dik en moe).

Wat zijn jouw prioriteiten? Laat jij je leiden door je gevoelens en je behoeftes of door wat jij daadwerkelijk wil bereiken? Hoe concreet zijn je prioriteiten? Hoe meetbaar heb jij je resultaten gemaakt? Kortom: hoe voorspelbaar is jouw leven?

five o clock 3Mijn leven is de komende maanden zeer voorspelbaar. Ik sta om vijf uur op, schrijf van zes tot zeven aan Superhelden.nl dl4. Daarna ontbijt ik en breng ik de kinderen naar school. Van 10.00 uur tot 13.00 uur schrijf ik aan Nachtmerrieman en van 13.00 tot 14.00 lunch ik en beantwoord ik mijn mail. ’s Middags ben ik ervoor mij kinderen en loop ik om de dag hard. Pas dan gaat ook Social Media weer aan. ’s Avonds ben ik bij mijn echtgenote, lees ik een boek, of kijken we een film. En dat dan dag in, dag uit.

Ik heb voorspelbaarheid nog nooit zo leuk gevonden.

Waarom routine vaak beter werkt dan wilskracht

Stormies‘Succesvol weight loss takes programming, not willpower’ – Phil McGraw

Wilskracht werkt bij veel maar even en in bepaalde omstandigheden. Je neemt je heilig voor om af te vallen, minder geld uit te geven of meer tijd te besteden aan je Waanzinnige Plan. Je houdt het een paar dagen vol of – als je erg wilskrachtig bent – een paar weken en dan zit je weer in je oude patroon. En daar zit de crux: als je structureel iets wil veranderen in je leven, heb je een nieuw patroon nodig. En om het ene – niet werkende – patroon in te ruilen voor eentje die wél werkt, heb je iemand anders nodig dan jezelf.

We hebben allemaal een stemmetje in ons hoofd, het stemmetje dat psychologen de ‘Innerlijke Criticus’ noemen. Daar hebben we continu gesprekken mee, variërend van ‘Ik kan het niet’, ‘ik heb geen zin’ (‘het is vandaag écht te warm om te werken!’) tot ‘Kom op!’ of ‘Je kan het wel!’. Maar of je nou positieve of negatieve gesprekken hebt met je ‘stemmetje,’ er is één overeenkomst:

Het is geen gesprek, het is een monoloog.

Christopher_Walken_-_1984Een gesprek met jezelf is geen gesprek, geen daadwerkelijke conversatie. Er is niemand aan de andere kant van de tafel waar je beloftes aan doet, afspraken mee maakt, die je verzoeken kan doen of die je kan aanspreken op je daadwerkelijke commitments in plaats van de waan van dag.

‘If you can’t run, you crawl! If you can’t crawl, you find someone to carry you.’ – Joss Whedon

Wanneer ik twee maanden lang iedere ochtend om vijf uur mijn bed uitkom om een uur te schrijven voordat de wereld begint, is dat geen wilskracht. Nee, echt niet. Zeker de eerste dagen schreeuwt mijn stemmetje dat ik moet blijven liggen. ‘Je bent moe!’ ‘Je hebt veel te weinig geslapen!’ ´Je kunt ook morgen beginnen.´ ´Je kunt ook een half uur schrijven.´ ´DOE HET NIET!’

Maar ik doe het wel. En waarom? Omdat mijn vrouw naast me ligt.

Ik heb met haar afgesproken dat ik iedere dag om vijf uur opsta, zodat ik om zes uur kan schrijven. Ik heb haar een verzoek gedaan of dat kan. Want wanneer om vijf uur de wekker gaat, wordt zij ook wakker. Het kost haar dus ook een deel van haar nachtrust.

Hoe denk je dat ze zal reageren als de wekker gaat en blijf liggen?

five o clock 3Maar dat is het niet het enige. Ik heb haar en anderen (in dit geval de donateurs van Nachtmerrieman) verteld dat ik dit doe, waarom ik dit doe en wat ik ermee wil bereiken. Erover praten inspireert mij. Het helpt mij om ’s morgens op te staan, omdat de conversaties over het boek niet in mijn hoofd plaatsvinden, maar in het echt, met echte mensen. Mensen die graag willen dat ik slaag met mijn plannen (al is het maar omdat ze nou eindelijk dat boek wel eens willen lezen).

En dan – na een tijdje worstelen – wordt het vroege opstaan normaal. Dat wordt vijf uur de routine en ben ik wakker voordat de wekker gaat. Kan ik hem uitzetten voordat mijn vrouw wakker wordt, sluip ik het bed uit en ga douchen/mediteren/schrijven.

Of je nou vroeg op wilt staan, of een dag(deel) per week aan je plan wil werken. Of je nou wilt afvallen, sporten, een boek schrijven, emigreren, een cd opnemen, op het toneel staan, of wat dan ook. Als je iets nieuws in je leven wilt introduceren, bedenk je eerst wát je wilt bereiken, daarna praat je erover met anderen, doet verzoeken en maakt beloftes. En dan ga je routine kweken. Volgens sommige wetenschappelijke onderzoeken duurt het 22 dagen voordat iets routine is, volgens andere 100. Bij mij is het meestal een week of drie. Dan wordt het normaal en houdt het stemmetje in je hoofd op met miepen. En zelfs dan heb je je omgeving nog steeds nodig om jezelf aan je eigen afspraken te houden.

Maar dan verandert er wel iets. En doe je wat je het liefste doet. En dat is niet: discussiëren met jezelf.

Wat wil jij bereiken? Wat is jouw Waanzinnige Plan? Met wie kan jij over je plannen praten? Wie is er op uit dat jij slaagt in plaats mislukt? Bel die persoon deze week nog op en eens in gesprek over jouw plannen, doe verzoeken, maak beloftes. Je zult verstelt staan van het resultaat.

Op de TTWil je nog veel meer tips als deze? Over hoe je meer tijd kunt vrijmaken? Over de voors en tegens van Social Media? Over uitstelgedrag en hoe je meer kunt doen in minder tijd?

Wil je leren hoe je van alles kunt regelen zonder geld uit te geven? Over Crowdfunding? Over de kunst van het vragen?

Wil je weten waarom Waanzinnige Plannen (meestal) niet over jou gaan (en hoe je met die kennis dingen sneller/makkelijker geregeld kan krijgen)? Over de kunst van het falen? Over wat we kunnen leren van paardenbloemen?

Ren dan nu naar de winkel en koop ‘Geen Tijd, Geen Geld, Toch Doen.’ Het kost maar 12,50 en je hebt het zo uit.

Ik zeg: gewoon doen.

Werk een week aan je Waanzinnige Plan in Frankrijk!

huis Frankrijk

UPDATE: De Waanzinnige Plannenweek in Frankrijk is afgelast. Ondanks de ruime belangstelling bleken er niet genoeg mensen deze specifieke week te kunnen.

Dat je een ooitdroom hebt is je inmiddels duidelijk en dat je een Waanzinnig Plan wilt creëren om het uit te voeren ook. Maar hoe doe je dat nou en – vooral – wanneer? Want je dagen zijn zo vol en er komt van alles tussen en je hebt geen klankbord om te kijken of je op de goeie weg bent of niet.

KamerNiet getreurd, want ik heb de oplossing! Want van woensdag 22 april t/m maandag 27 april ben ik in Frankrijk om jou te begeleiden! In het prachtige Retour à la Source in een prachtig ongerept natuurgebied,de Bouriane, staat een huis met drie gastenverblijven en evenveel kampeerplekken. En één van de plekken kan die week van jou zijn.

Wat gaan we doen? Iedere avond vertel ik een half uur over Waanzinnige Plannen en hoe ze te realiseren, over de valkuilen, de tegenslagen en de uitdagingen. Ik laat je zien hoe je meer tijd en geld kunt creëren – ogenschijnlijk uit het niets – en hoe je anderen kunt inschakelen om je plannen ten uitvoer te brengen. Daarna gaan we als groep over elkaars plannen praten, drinken we een drankje en dromen we van het eindresultaat.

De volgende dag gaan jullie aan het werk, jij aan je plan en ik aan mijn nieuwe boek. ’s Middags is er tijd om met mij individueel over je plannen te praten. Na het avondeten pak ik de draad weer op en gaan we als groep kijken waar we staan en waar we naar toe willen. En de volgende begint het circus weer van voor af aan.

overzicht2

Aan de hand van voorbeelden en (mijn eigen) ervaringen, loods ik je door alle bullshit heen die je in de loop van je leven verzameld heb. Daarna is het aan jou: ga je daadwerkelijk beginnen of niet? Ben jij bereid om alles te geven, alles op het spel te zetten om de wereld te laten zien dat het wel kan? Dat JIJ het wel kan?

Boek NU jouw week in het wonderschone Frankrijk!

Hoe Waanzinnig zou dat zijn?

Het kost je een week van je leven en € 849 (gastenverblijf) of € 649 (camping) per persoon. Kom je met z’n tweeën dan krijgt de tweede persoon 25% korting. En dit is wat je ervoor terugkrijgt:

  • Vijf nachten op een sfeervolle gastenkamer of een kampeerplaats
  • Vier avonden met inspirerende verhalen, uitdagende opdrachten en tips van mij.
  • Dagelijks een individueel begeleidingsmoment met mij.
  • Mooie ontmoetingen en gesprekken met de andere deelnemers
  • Verrassende activiteiten die je creativiteit en ideeën laten stromen
  • Drie pure (vegetarische) maaltijden per dag
  • Onbeperkt koffie, thee en bronwater
  • Alle drankjes
  • Een gesigneerd exemplaar van ‘Waanzinnige Plannen – en hoe ze te realiseren’ ter waarde van 18,95.

bosplaatsGeloof me, dit is een buitenkans. En niet alleen voor jou, maar ook voor mij. Want normaal geef ik mijn lezing, schud ik wat handen en ga ik weer weg. Nu kan ik jou vijf dagen lang verder helpen met jouw plan. En niet alleen ik, maar ook de andere deelnemers, die weer heel andere kwaliteiten en angsten hebben dan jij. En niet te vergeten de eigenaren van Retour à la Source, Kitty en John, die hun eigen Waanzinnige Plan uitvoerden toen ze alles in Nederland opgaven om hier opnieuw te beginnen.

Nou hoor ik je denken (ik kan dat): ‘maar daar heb ik helemaal geen tijd/geld voor!’ En dat – mijn beste plannenmaker – is nou precies de reden waarom je droom tot nu toe slechts een droom is en geen plan. Want tijd en geld creëer je. En dat doe je door je plannen (en daarmee jezelf) serieus te nemen. En dat begint met keuzes maken.

Dit zou je eerste keuze kunnen zijn.

Zie ik je daar?

Voor meer informatie en om te boeken, klik je hier.

Maak een Waanzinnige Start op je werk in 2015!

LezingWist je dat bedrijven steeds vaker op zoek zijn sprekers om het nieuwe jaar mee in te luiden? Sprekers die meer doen dan tijdelijk motiveren. Sprekers die werknemers inspireren, die ze aansporen om zichzelf te ontwikkelen (binnen én buiten het bedrijf). Sprekers die het mogelijk maken dat werknemers voorbij hun angsten gaan, die ze een waanzinnige peper in hun reet stoppen.

I am an old man and have known a great many troubles, but most of them never happened – Mark Twain

Het afgelopen jaar heb ik duizenden mensen een schop onder hun kont gegeven tijdens mijn ‘Waanzinnige Plannen’ lezing. Ik heb ze geconfronteerd met hun nooitangsten: geen geld, geen tijd, ik word niet serieus genomen, het kan niet.

Ik kan het niet.

Meer dan een kwart van de deelnemers is de dag na de lezing aan de uitvoering van hun ooitdroom begonnen. Een droom waar ze soms al jaren van wakker lagen. Sommige Waanzinnige Plannen zijn inmiddels al succesvol uitgevoerd.

Stel je eens voor dat ik dat bij jouw bedrijf of team veroorzaak? Dat mensen uit hun schulp kruipen, gaan staan voor hun werk, collega’s, team en hun doelstellingen?

Voor zichzelf.

Wat voor impact zou dat hebben op jouw bedrijf en op jou? Op jouw jaar? Op de bedrijfsresultaten?

Ik kom dat verschil graag maken.

Voor meer informatie, kijk bij LEZINGEN of boek mij via het contactformulier.

 

Waarom ik iedere dag om vijf uur opsta

getting-out-of-bed-jpgIk sta iedere werkdag om vijf uur op. En dat terwijl ik een uitgesproken avondmens ben. Maar de voordelen wegen ruimschoots op tegen de nadelen.

Voordat ik kinderen had, ging ik zo laat mogelijk naar bed en sliep ik zolang mogelijk uit. En daar is helemaal niks mis mee! Maar als je een baan hebt en/of kinderen is het zelden een werkzame manier van leven. Mijn kinderen zitten om zeven uur aan het ontbijt, dus dan moet ik ook klaar zijn. Om acht uur gaan we gezamenlijk de deur uit en breng ik ze naar school. Daarna ga ik een half uurtje sporten, ruim ik thuis de ontbijttafel af, doe een rondje social media en beantwoord de meest essentiële mail. Om tien uur begin ik met schrijven.

Meestal gaat dat niet van harte. Ik ben moe – want ik ben de nacht ervoor natuurlijk weer te laat gaan slapen. Ik heb er al vier uur op zitten, terwijl ik niet het gevoel heb dat ik veel heb gedaan. En alle verhaallijnen die ik die ochtend onder de douche bedacht heb, ben ik meestal weer vergeten.

Sinds kort doe ik het helemaal anders. En de resultaten verbazen me.

five o clock 1De wekker gaat iedere doordeweekse dag om vijf ipv zes uur. Onder de douche neem ik de verhaallijn nog een keer door van mijn roman en visualiseer wat ik die dag wil schrijven. Ik luister naar de dialogen, aanschouw mijn personages en probeer te ontdekken wat ze nou eigenlijk willen.

Eenmaal aangekleed mediteer ik twintig tot dertig minuten met Headspace. Daarin laat ik alles los wat me dwars zit of bezig houdt. Klokslag zes uur gaat de pc aan en begin ik met schrijven.

Dat gaat moeiteloos! Er is nog geen ontbijtstress, geen afleiding van vrolijke of juist chagrijnige kinderen. Het huis is doodstil en ik weet precies wat ik ga doen met mijn manuscript. Dat heb ik tenslotte een half uur geleden nog ‘beleefd’ onder de douche. En ik heb niet eens koffie nodig!

Om kwart voor zeven hoor ik mijn kinderen trippelen en trappelen en om zeven uur sluit ik mijn document af. Dan heb ik meestal rond de 1.000 woorden geschreven. Dat komt ook omdat ik weet dat ik ’s morgens maar één uur heb. Als ik mijn uur verspil, dan ben ik voor niks zo vroeg opgestaan.

En daar begin ik natuurlijk niet aan.

sportKinderen naar school brengen, sporten, ik doe het daarna met veel meer aandacht. Dat kan ik, omdat ik niet aan mijn boek hoef te denken.

Om tien uur ga ik verder met schrijven of werk ik aan een commerciële opdracht. Een enkele keer neem ik zelfs wel eens vrij. Dat kan ik mij permiteren, want ik heb mijn dagelijkse target toch al gehaald. Maar meestal schrijf ik verder en komen er nog eens 1.000 of 2.000 woorden bij. Zonder stress, want ik kan gewoon verder gaan waar ik drie uur eerder ben gestopt.

En dat allemaal door één uurtje extra!

En als er ineens iets vervelends gebeurt, zoals mijn fiets die onlangs gestolen werd (met de huissleutels er nog aan) waardoor ik de hele dag bezig was met sleutelmakers bellen, aangifte doen, wachten tot het slot vervangen was en mijn leed delen via Social Media, dan heb ik mijn woorden al geschreven.

Zijn er ook nadelen? Nou, ik ga ’s avonds om half elf slapen in plaats van om twaalf uur. Ik kijk dan meestal geen tv meer – want te vroeg – en ga lezen. Ik zie minder series en films, maar merk dat ik’ s nachts veel beter slaap.

Ik slaap überhaupt beter sinds ik dit doe.

In het weekend mag ik uitslapen tot wel negen uur. Heerlijk. Maar ik word steeds vroeger – en steeds makkelijker – wakker. Vanzelf. Van een avondmens verander ik langzaam in een ochtendmens.

Using-a-typewriterIk ben schrijver van beroep. Ik schrijf iedere dag, dat is mijn vak. Maar veel mensen doen waanzinnige dingen náást hun werk, naast hun gezin. Alles moet tussendoor, wanneer er tijd voor is.

En dat is er meestal niet.

Of je nou een boek schrijft of aan een Waanzinnig Plan werkt, het helpt als je er iedere dag aan werkt. En als je er de ochtend om vijf of zes uur mee begint, dan ben je al klaar voordat de dag aanvangt.

Hoe geweldig is dat?

Waarom jij niet gehoord of gezien wordt

Wanneer ik een huiskamerlezing Waanzinnige Plannen geef, probeer ik de namen van de aanwezigen te onthouden. Wanneer iemand een vraag heeft en ik de persoon bij de naam noem, volgt er steevast verbazing, vaak gevolgd door de vraag: ‘hoe weet jij mijn naam?’

Omdat jij je bij binnenkomst aan mij voorgesteld hebt. (Duh)

Opnieuw verbazing. Niet alleen dat ik de naam onthouden heb, maar dat ik überhaupt geluisterd heb toen ze zich voorstelden! Verbaasd dat jezelf voorstellen een functie heeft in plaats van een vluchtige formaliteit is.

Ik ben er eens op gaan letten hoe mensen zich voorstellen. En was beetje geschokt door mijn bevindingen.

De meeste mensen leken namelijk volstrekt niet geïnteresseerd te zijn in dat ik hun naam ook daadwerkelijk verstond. Ze gaven mij een hand – vaak slap, zelden stevig – mompelden of fluisterden hun naam en draaiden hun gezicht en lichaam vaak al weg voordat ze uitgesproken waren. Of zeiden hun naam tegelijkertijd met mij, waardoor we elkaars namen niet verstonden. Voor hun geen probleem – ik was de spreker waarvoor ze kwamen, mijn naam wisten ze al – maar wel voor mij! Ik moest opnieuw om hun naam vragen en soms kwam het er pas bij de derde keer verstaanbaar uit.

We hebben het hier over volwassen mensen, voor alle duidelijkheid.

Het zette mij aan het denken.

Eén van de meest gehoorde klachten van mensen die niet aan hun Waanzinnige Plannen durven beginnen, is dat ze door hun omgeving niet serieus worden genomen. Als er überhaupt al naar ze geluisterd wordt.

Dat verbaast mij niets. Want als je de moeite al niet neemt om ervoor te zorgen dat men je naam verstaat, waarom zouden mensen dan de rest van je verhaal willen horen?

Ik besef dat dit voor de meeste mensen een onbewust proces is. Maar het resultaat van je gedrag is geen toeval. Mensen met een ferme handdruk die zich helder en verstaanbaar voorstellen, hebben meteen de aandacht. Mensen die hun naam mompelen, een slap handje geven en wegduiken krijgen die aandacht zelden. De beslissing of jij die aandacht verdient wordt door de ontvanger in een fractie van een seconde – en ook meestal onbewust – gemaakt.

Als jij wilt dat je wél gehoord wordt, als jij wilt dat er naar jou en je plannen geluisterd wordt, begin dan eens met een goede eerste indruk te maken. Geef een echte hand, kijk de persoon in de ogen, wacht tot de ander zijn of haar naam genoemd heeft (en sla die naam ook daadwerkelijk op in je korte termijn geheugen) en noem daarna helder en duidelijk je eigen naam. Moet je eens kijken wat er dan gebeurt.

Ik beloof je dat je versteld zult staan.

Misschien duik je nog wel vaker weg in gesprekken. Misschien wel op die momenten dat jij je niet gehoord voelt. In plaats van boos te worden op de ander, of gefrustreerd te raken, denk dan eens bij jezelf: laat ik mezelf eigenlijk wel zien? Sta ik hier, kijk ik iemand aan, praat ik om gehoord te worden?

Ik zie je bij de volgende huiskamerlezing. En als jij duidelijk je naam noemt, zal ik hem onthouden.

Deal?

Maak je plannen urgent!

Het kan altijd later nogSerieuze vraag: dacht je dat die mensen die hun Waanzinnige Plannen wel uitvoeren, wél geld en tijd hebben?

Natuurlijk niet. Voor mijn boek ‘Waanzinnige Plannen’ interviewde ik meer dan twintig mensen die hun WP met succes hebben utgevoerd en geen van hen had tijd of geld. Ze hadden ook niet meer zelfvertrouwen dan anderen, waren ook niet slimmer of knapper of charismatischer dan jij en ik. Ook zij hebben gewoon een stemmetje in hun hoofd die hen vertelt dat ‘het niet kan’ en dat ‘zij het niet kunnen,’ net als jij en net als ik.

En toch zijn ze aan hun WP begonnen. En toch hebben ze hun WP afgemaakt.

Hoe komt dat nou? Wat hebben zij gedaan?

Ze hebben hun plan urgent gemaakt. Zij zijn gestopt met denken: ‘het kan later ook nog’.

Terry GIn de laatste Empire Magazine zegt de 73jarige filmregisseur en Monty Pythonster Terry Gilliam: ‘I may still be able to squeak out one or two more [movies] before I’m in my grave.’ Gilliam weet op zijn leeftijd donders goed wat urgentie is en probeert er op de valreep van zijn leven nog een of twee films uit te persen. En Gilliam is geen regisseur waar de studio´s met zakken geld voor in de rij staan, integendeel; hij moet vechten voor iedere dollar en iedere film die hij maakt is meer low budget dat de vorige.

Maar dat interesseert hem niet. Hij moet films maken, hij moet verhalen vertellen.

‘Jij bent één van de meest productieve schrijvers die ik ken,’ zei iemand mij onlangs. ‘Ik wou dat ik daar tijd voor had.’

Wat bleek: hij had meer tijd dan ik! En niet een klein beetje meer tijd ook, heel veel meer tijd zelfs. Maar wat hij niet doet is zijn plannen urgent maken. Hij leeft in de illusie dat hij nog alle tijd heeft.

En jij ook.

Ik heb twee schoolgaande kinderen en een echtgenote die fulltime werkt. Ik werk onder schooltijd, wat effectief neerkomt op 21 uur per week. Daar komen in de avonden nog een paar uurtjes bij, maar dat is het. De dertig uur per week haal ik zelden.

Toch schrijf ik gemiddeld twee tot drie boeken per jaar, geef ik lezingen op scholen en in bibliotheken en kom ik bij de mensen thuis. Ik doe vrijwilligerswerk, ben vader en echtgenoot en lees af en toe een boek of kijk een film.

i am no supermanIk ben geen superman. Wat ik wél ben is gecommitteerd aan een resultaat. En dit is hoe ik dat doe:

  1. Ik maak mijn projecten urgent. Ik geef ze een deadline en maak een planning. Die planning deel ik met anderen.
  2. Ik ruim mijn rotzooi op. Ik zorg dat er fysiek en emotioneel geen obstakels in mijn leven zijn. (hier ga ik verder op in in een volgend blog)
  3. Ik kies welke projecten ik wel doe en welke niet en hou mij daaraan.
  4. Ik focus mij in de tijd die ik heb op de taken die gedaan moeten worden.

Faal ik daar nooit in? Natuurlijk wel! Ik ben een mens. Maar zodra ik een project niet urgent maak, kom ik direct in de problemen. Zodra ik in een onopgelost conflict zit, kan ik niet meer werken. Zodra ik heen en weer ga tussen twee projecten, doe ik ze beiden half.

En dat werkt niet.

Als iets urgent is, dan betekent het hebben van tegenslagen niet dat je stopt, maar dat je je deadline verschuift. Er is geen sprake van dat je stopt! Je past de oorspronkelijke planning aan en gaat door.

Jij kan dat ook. En als je dat niet doet, als je nog steeds roept dat je geen geld hebt, of geen tijd (of wanneer je stiekem denkt: ik kan dat toch niet), bedenk dan eens hoe je leven eruit zou zien als je geen keuze had, als je wel moest.

Omdat je 73 bent, bijvoorbeeld en niet alle tijd van de wereld had.

En als je een schop onder je kont nodig hebt om te beginnen, nodig mij dan eens uit voor een (huiskamer)lezing. Wanneer ik geweest ben, begint ca. 20 – 50% van de aanwezigen de volgende dag aan hun plan.

Want het kan wel. Jij kan dat. Maar dan moet je wel beginnen.

GOEDE VOORNEMENS MISLUKT, WAT NU?

Blue mondayBlue Monday’ (dé dag waarop de mensen het meest depressief zouden zijn) is een marketingstunt, maar de verzonnen formule bevat één geweldig element: hoe lang men goede voornemens volhoudt is bepalend voor ons humeur. Want dat is het kenmerk van goede voornemens: ze hebben een korte houdbaarheidsdatum.

Dat is ook niet zo vreemd. Goede voornemens zijn in essentie namelijk weinig positief of inspirerend. Afvallen, stoppen met roken, een andere baan zoeken, het gaat bijna altijd om het ‘fixen’ van iets waar we ontevreden over zijn. En mensen kunnen je niet ‘fixen’.

(Nee, echt niet.)

100m_Athens_1896_partenzaWaanzinnige Plannen werken heel anders. Bij Waanzinnige Plannen is je uitgangspunt een ooitdroom die je inspireert om tot daden te komen. In je droom heb jij jouw boek al geschreven, ben je al naar een ander land gemigreerd, leef je gezond, startte je een eigen bedrijf of je liep je vorige week de marathon. In gedachten heb je je doel al gehaald, op papier ga je nu een plan maken. Van achteren naar voren, steeds weer een stapje terug tot je uiteindelijk uitkomt waar je nu bent.

En dan ga je aan de slag.

Om jou daar mee te helpen, heb ik het boek ‘Waanzinnige Plannen’ geschreven. Daarin vertel ik niet alleen op welke manieren jij jouw plan kunt laten slagen, maar laat ik ook tientallen anderen aan het woord die een succesvol WP op hun naam hebben staan. In het boek ga ik in op universele angsten, op het stemmetje in je hoofd, over de kracht van een deadline en hoe je met ‘neezeggers’ om moet gaan.

(Nee, je mag ze niet slaan).

Wil je eerst meer weten? Download dan nu gratis de eerste veertig pagina’s van het boek.

Misschien ben jij niet zo’n lezer? Of misschien wil jij juist meer mensen tegelijk een schop onder de kont laten geven bij het realiseren van hun (en jouw) plannen? Overweeg dan eens om mij uit te nodigen voor een (huiskamer)lezing. Gemiddeld 25 tot 40% van de aanwezigen beginnen de volgende dag aan hun WP!

Huiskamerlezing bij PattyEllen Barendregt organiseerde zo´n huiskamerlezing. Ze schreef: ‘25 ondernemende vrouwen hadden zich in mijn huiskamer verzameld, en de sfeer was bij voorbaat al goed. Die werd nog beter toen de presentatie begon. Op een eerlijke en open manier vertelde Marcel over hoe hij gekomen was tot het schrijven van het boek ‘Waanzinnige Plannen’. Hoe hij nu overal deze wetenschap mocht presenteren. We leerden van hem dat het niet raar is om een Waanzinnig Plan te hebben. En hoe je dit plan daadwerkelijk kan vormgeven en er medestanders en financiering voor kunt vinden. En ook hoe je kunt vasthouden aan je idee, ook al zijn er mensen in je omgeving die er niet in geloven. Zolang je gelooft in je eigen plan, is het gewoon een Waanzinnig Plan.

De opschrijfboekjes zijn volgeschreven, een groot aantal boeken die avond verkocht, en Marcel heeft vele dames geïnspireerd met zijn ideeën. En mijn Waanzinnige Plan? Daar ben ik de volgende dag aan begonnen….’

LezingClaar Grooten was aanwezig bij één van mijn zaallezingen. Ze mailde mij de volgende aanbeveling: ‘Marcel van Driel staat stralend op het podium en neemt je met zijn positiviteit, inspiratie en daadkracht mee in zijn verhaal van het waarmaken van de meest gave ideeën en waanzinnige plannen. Hij is de held van zijn eigen verhaal en hij laat jou ook ervaren hoe je de held van jouw eigen verhaal wordt! En zoals dat meestal gaat: helden overwinnen moeilijkheden. Marcel laat je zien dat je alle excuses en opgeworpen moeilijkheden terug kan brengen tot een universele angst. Hij schetst, heel reëel, geen toekomstbeeld waarin angst verdwijnt. Hij laat je ervaren dat dit blijft bestaan en… hoe je tegelijkertijd je waanzinnige plan uitvoeren! Dat is pas heldhaftig!’

Mijn doel is de wereld veranderen. Niks minder. Ik wil dat mensen opstaan en aan de slag gaan. Ik wil dat wij – de mensen – de politiek veranderen en het bedrijfsleven. Ik wil dat wij laten zien waar wij toe instaat zijn als wij daadwerkelijk doen waar we van dromen.

En ik weet zeker dat jij dat ook wilt.

WAT JE AANDACHT GEEFT GROEIT

men-waiting-outside-soup-kitchenHet is crisis in het boekenvak. Dat is het natuurlijk al een tijdje, maar inmiddels begin ik er zelf ook last van te krijgen. Mijn laatste twee boeken ‘Waanzinnige Plannen! En hoe ze te realiseren’ en het prentenboek ‘Billy de Kip’ zijn in verhouding slechter ingekocht dan gebruikelijk. En dat ligt niet aan de boeken, bezweren inkopers, maar aan hun budget. Het geld dat ze hebben wordt besteed aan gegarandeerde bestsellers en steeds minder aan onbewezen titels. In plaats van stapels kopen ze een of twee exemplaren in voor ‘in de kast’ – als je geluk hebt – de rest wordt helemaal niet ingekocht. Zelfs de bestsellerauteur verkoopt minder boeken. ‘De eerste oplage van ‘Debet’ is 80.000 exemplaren,’ zegt Saskia Noort in Trouw over haar laatste boek. ‘Ja, dat is veel, maar bij vorige boeken was de oplage veel hoger. Ook mijn uitgever is voorzichtiger geworden.’

De boekenomzet is het afgelopen jaar met gemiddeld 10% gedaald, veel boekhandels verkeren in zwaar weer en een aantal hebben deze week aangekondigd in het nieuwe jaar hun deuren te sluiten. In 2012 waren er 38 boekhandels minder dan in 2011. Voor 2013 en 2014 worden geen betere cijfers verwacht.

kids readingWij schrijvers merken het niet alleen aan de dalende verkoopcijfers, maar ook aan de dalende leengelden. De LIRA int namens de schrijvers en illustratoren geld voor iedere uitgeleend boek van de bibliotheken. En voor het vierde jaar op een rij is het bedrag dat wij op onze rekening overgemaakt krijgen zo’n 20% lager dan het jaar ervoor. Dat is niet zo vreemd. Steeds minder (volwassen) mensen zijn lid van de bibliotheek en steeds meer filialen moeten sluiten vanwege bezuinigingen.

Uitgevers gaan het komende jaar veel minder uitgeven, meldde De Volkskrant begin 2013. Dat is op zich een goede zaak, want een groot deel van de titels bereikt de consument domweg niet. Maar steeds meer collega’s klagen dat ze hun manuscripten niet meer kwijt raken, niet bij hun eigen uitgeverij en niet bij een andere. ‘Twee jaar geleden zou ik het zo uitgegeven hebben,’ zei een uitgever tegen een niet-onbekende collega, ‘maar nu durf ik het niet aan.’

En niet alleen het aantal titels daalt, ook de mensen die ze uit moeten geven vliegen bij bosjes de laan uit. WPG en Sanoma kondigde grootschalige ontslagen aan, welke uitgeverij volgt in 2014?

De verkopen van e-books stijgen mondjesmaat. Maar ondertussen hoor ik op verjaardagen steeds meer mensen trots vertellen over de ‘gratis’ e-books die ze hebben gedownload voor hun tablet of e-reader. Digitale boeken die ze ook daadwerkelijk lezen en niet meer van plan zijn om te kopen.

Sombere manEn voor het eerst in mijn twaalfjarige carrière als schrijver zie ik het somber in.

‘Als jij al begint te klagen, wat voor kansen hebben we dan nog?’ vroeg iemand van de uitgeverij mij. Ik moest het antwoord schuldig blijven.

Maar deze week, aan het eind van het jaar, realiseerde ik mij iets. Ik focus mij al een tijdje  op de dingen die slecht gaan, in plaats van de dingen die wél goed gaan. En die zijn er nog steeds genoeg! Er zijn meer dan 11.000 exemplaren van ‘Superhelden.nl’ verkocht en ik kreeg dagelijks een mail/tweet/pb waar deel drie blijft en of er ook een film van komt. In 2014 verschijnen er drie boeken van mij, twee jeugdboeken (‘Superhelden3.nl’ bij De Fontein en ‘Trippel Trappel’ – het boek van de gelijknamige Sinterklaasfilm – bij Leopold) en ‘Nachtmerrieman,’ (Meulenhoff Boekerij) mijn eerste thriller voor volwassenen. Ik ben redelijk gezond – gezonder dan twee jaar geleden – en gelukkig met mijn echtgenote en kinderen. 14 februari 2014 zijn we tien jaar bij elkaar.

OlifantJa, mijn inkomen is met zo’n 20% gedaald en dat is zorgwekkend. En het is zaak om mij het komende jaar te focussen op verhogen van mijn omzet en het verlagen van mijn kosten. Dat is een uitdaging. Maar op het moment dat ik mij focus op de vermeende crisis – in het boekenvak of bij ons thuis – verlam ik en doe ik helemaal niks meer. Op het moment dat ik mij concentreer op de dingen die goed gaan, raak ik geïnspireerd en kom ik met nieuwe ideeën.

Alles wat je aandacht geeft groeit en de laatste maanden gaf ik teveel aandacht aan wat er niet werkt in mijn leven. En weet je, als ik zo op Twitter kijk en op Facebook, dan ben ik niet de enige.

Ik ga het anders doen in 2014. Ik ga weer doen waar ik goed in ben: ideeën genereren, mensen inspireren. Kennis delen en anderen helpen hun doelen te bereiken. Niet door oogkleppen op te zetten en de crisis te negeren, wel door aandacht te geven aan wat ik wil dat groeit: liefde, verhalen en – oké – mijn inkomen.

Ik daag je uit hetzelfde te doen. Zet eens op papier wat jij wilt dat groeit in 2014, waar jij het liefst aandacht aan zou willen geven. En stel jezelf dan de volgende vraag: Is dat waar momenteel jouw aandacht naar uitgaat? Staat waar jij de meeste aandacht aan geeft op dat lijstje?

Ja? Ga zo door! Blijf je focussen op wat er goed gaat en creëer nieuwe dingen.

Nee? Maak dan een keuze. Een keuze die jou sterker maakt in 2014. Ook tijdens de crisis.

Heb een geweldig 2014.

NEE, JIJ TREKT VOLLE ZALEN!

Empty Theatre‘Soms heb je 150 man voor je lezing Waanzinnige Plannen en soms heb je er nul. Vroeg naar huis, dus,’ twitterde ik gisteravond. Het was de tweede keer die dag dat ik voor niks naar de bibliotheek was gekomen.

Overdag stond ik er geboekt om een voorstelling rond mijn jeugdboek Superhelden.nl te geven. Ook toen was de opkomst nul. Gelukkig liepen er nog een tiental kinderen rond om boeken te lenen, dus die heb ik voorgelezen en verteld over mijn boeken. Kort, want de kinderen varieerden in leeftijd van 3 tot 11 (wat het lastig maakte om een geschikt boek te vinden) en de meesten moesten daarna weer naar huis of sport.

Ik bracht de rest van de middag door in Amsterdam waar ik heerlijke sushi at bij Genki Gardens, voordat ik mij weer naar Noord begaf. Ik zette samen met de bibliotheekmedewerkers de laptop en het scherm klaar, startte de presentatie op, checkte de filmpjes en het geluid en wachtte op de deelnemers.

Die kwamen niet. Om acht gaven we het op en sloten alles weer af.

‘Wat rot voor je!’ was de algemene reactie op Twitter. Ook de dames van de bibliotheek en de boekhandelaar die mij voor de lezing uitgenodigd had, vonden het vervelend voor mij. Ik vond het vooral jammer voor de mensen die er niet waren. Want ik weet zeker dat er ook in Amsterdam mensen rondlopen met Waanzinnige Plannen en die had ik misschien een zetje kunnen geven.

Maar het was vooral heel erg leerzaam.

TheMuppets-(2011)-TheOtherBoxIk geef toe, als al mijn lezingen zo weinig mensen zouden trekken, zou ik wél aan mijzelf gaan twijfelen. Maar na een aantal maanden weet ik inmiddels dat het mogelijk is om ruim voldoende mensen naar de lezing te trekken. De vraag is dus: waarom komen er in Groningen 150 mensen op de lezing af en in Amsterdam nul? Waar zit het verschil?

Want ook in Amsterdam was er veel aan publiciteit gedaan. De boekhandel deelde flyers uit, of stopte ze in de boeken, de bibliotheek had een stuk in het OBA Magazine gezet, posters opgehangen in de bibliotheek en beide lezingen aan de online agenda toegevoegd.

Toch was het resultaat er niet naar. Er waren voor beide evenementen nul reserveringen en er kwamen geen mensen opdagen.

In mijn boek ‘Waanzinnige Plannen’ quote ik Ben Tiggelaar: ‘Bereid je voor op moeilijke momenten en zeg tegen jezelf hoe je wilt reageren.’ Volgens hem houden de meeste mensen weliswaar rekening met moeilijke momenten, ze bereiden zich er alleen niet echt op voor. Hij heeft het hier niet over onverwachte tegenvallers, maar over verwachte tegenvallers.

Toen er nul reserveringen waren, ging er al een belletje bij mij rinkelen. En ik besloot van te voren iets heel belangrijks: Ik ging hoe dan ook een leuke dag hebben.

NieuwendamDat is gelukt. De bibliotheek was net verbouwd en het was een prachtige plek om rond te lopen. De medewerkers deden er alles aan om de dag tot een succes te maken en hadden zelf ook mooie verhalen te vertellen over hun eigen Waanzinnige Plannen. De boekhandelaar en ik bespraken hoe we dit volgende keer anders gingen doen en besloten om volgend jaar een nieuwe poging te wagen die wél gaat werken. Het was al met al een productieve (en een leuke!) dag.

Wat ook hielp, was om mij te realiseren dat ik niet mijn project ben. Het is één van de belangrijkste hoofdstukken uit mijn boek. Als je project mislukt ben je niet mislukt. Als je project slaagt, ben je niet geslaagd. Het één heeft niets met het ander te maken.

Dat wil niet zeggen dat ik blij ben als er niemand komt opdagen! Want dat er iets niet werkte, dat was duidelijk. De kunst is nu om te achterhalen wát er niet werkte, zodat we dat de volgende anders/beter kunnen doen.

Wij mensen hebben de neiging om te zwelgen in onze fiasco’s, het op onszelf te betrekken. Wanneer is de laatste keer geweest dat er iets faliekant mislukte bij jou? Ben je gaan kijken wat er niet werkte, of vond je dat je gefaald had? Besef dat het een keuze is die je zelf maakt.

Aan welke keuze heb je het meest?

Ik koos ervoor om het niet te ervaren als falen, maar te kijken naar hoe het beter kan,. Wat dat voor resultaat oplevert, dat weet ik (nog) niet. Zodra ik erachter kom, zal ik een vervolgblog schrijven.

Wil je mij ook boeken voor een (huiskamer)lezing, klik dan hier. Dan gaan we er samen voor zorgen dat er een grote opkomst is en dat we verschil maken voor de deelnemers. Ik richt mij alvast op de huiskamerlezing van volgende week, waar inmiddels al 24 reserveringen voor zijn.

De volgende lezing is op 26/11 in de bibliotheek van Hengelo. Zie ik je daar?

Marcel van Driel is schrijver van het boek ‘Waanzinnige Plannen – en hoe ze te realiseren,’ hét boek om van ooitdromen Waanzinnige Plannen te maken met Waanzinnige Resultaten.