PLANNEN MAKEN OP VAKANTIE

highwireactIk slaap altijd heel weinig op vakantie. Dat is niet uit vrije wil en niet omdat ik werkstress meeneem. Het heeft vermoedelijk iets te maken heeft met slapen in een andere omgeving en – meestal – ook gewoon met de warmte. Maar als ik de vier uur per nacht haal, ben ik al blij.

Overdag ben ik druk met mijn kinderen en probeer ik af en toe te lezen, of een gesprek te hebben met mijn echtgenote. ’s Nachts lig ik wakker. Die uren kan ik besteden door mij eraan te ergeren dat ik niet kan slapen, maar dat vind ik zonde. Dus ga ik dan maar plannen verzinnen. En dat zijn altijd andere plannen dan die ik de rest van het jaar bedenk.

Veel plannen komen voort uit frustratie, dat is bij mij niet anders. Maar op vakantie denk ik vaak veel groter en veel meer in mogelijkheden.  Daar bedenk ik wat ik zou doen als echt alles mogelijk is. Ik kan dat in alle vrijheid doen, want ik besluit van te voren dat ik het plan toch niet ga uitvoeren. Ook ik denk namelijk dat ik daar geen geld, tijd of talent voor heb.

Vorig jaar in Portugal bedacht ik mij dat het misschien wel een goed idee was om een volwassenenroman te gaan schrijven en de schrijftijd te crowdfunden. In iets meer dan twintig nachten schreef ik een Waanzinnig Plan, maakte ik een planning en een marketing- en pr-opzet.

Ik ging het niet doen, dat wist ik zeker. Misschien ooit, maar niet nu. Het was niet het juiste moment, ik was nog niet zover.

Een paar maanden later had ik 17.000 euro opgehaald en tekende ik een contract bij Meulenhoff Boekerij. Ik had het plan grotendeels uitgevoerd zoals ik dat van te voren bedacht had.

Misschien herken je het wel. Niet het niet-slapen, althans dat hoop ik niet voor je, maar het gevoel van vrijheid dat je hebt als je een Waanzinnig Plan bedenkt dat je absoluut zeker weten niet gaat uitvoeren. Ineens schrijf je dingen op die je normaal niet eens hardop uit durft te spreken. En je laat het toch aan niemand lezen, daarvan ben je overtuigd.

Wij mensen zijn zo verschrikkelijk goed in onszelf voor de gek houden.

Wat zou jij doen als alles mogelijk was, maar je het niet hoeft te doen? Je maakt het Waanzinnige Plan, maar je gaat het niet uitvoeren. Absoluut niet, no way.

Veel mensen nemen ‘Waanzinnige Plannen! En hoe ze te realiseren’ mee op vakantie lees ik op Social Media. Sommige kopen de papieren versie, anderen downloaden het e-book. Dat maakt mij nieuwsgierig. Met wat voor plannen komen ze terug na de zomer? Gaan ze hun WP’s ook uitvoeren? Gaan zij hun – en daarmee ook onze – wereld een klein beetje veranderen en mooier maken?

Ik hoop het.

Over een paar dagen ga ik weer op vakantie. En ik heb mij voorgenomen dat ik deze keer niets met werk ga doen. Ik wil twee weken gewoon van mijn vakantie genieten, met mijn kinderen spelen, met mijn echtgenote praten. En ik wil slapen, gewoon een uur of zes/zeven per nacht. Geen Waanzinnige Plannen deze keer, dat is mijn Waanzinnige Plan.

En jij? Wat is jouw Waanzinnig Plan dat je nooit en te nimmer uit gaat voeren?

HOU OP MET KLAGEN EN GA AAN DE SLAG!

Ik wil dat ‘Waanzinnige Plannen’ een waanzinnig succes wordt. En daar heb ik een veelvoud van redenen voor. Meer na de trailer.

De eerste reden is simpel. Ik ben schrijver, dat is mijn vak. Als mijn boeken niet verkocht, gelezen of gewaardeerd worden, dan heb ik als schrijver geen bestaansrecht. Ik heb het dan nog niet eens over het gebrek aan inkomsten (hoewel dat zeker ook een belangrijke factor is), maar ik schrijf om gelezen te worden! Ik heb mensen die voor ‘de bureaula’ schrijven nooit begrepen (of geloofd).

Maar met ‘Waanzinnige Plannen’ is meer aan de hand. Hoewel het mijn meest persoonlijke boek is – het staat vol gedetailleerde beschrijvingen van mijn grootste successen én mislukkingen – gaat het boek niet over mij, maar over de lezer. Het doel van dit boek is niets meer of minder dan de wereld een klein beetje veranderen. Veel mensen blijken na het lezen van het boek daadwerkelijk te beginnen met het uitvoeren van hun droom. Alleen het beginnen gaat hun leven al veranderen! Kan je voorstellen wat er gebeurt als het ze lukt?

Als het jou lukt?

Weet je, ik vind het doodeng om dit op te schrijven, laat staan om het hardop uit te spreken. Mijn boek heeft de mogelijkheid om de wereld te veranderen? Ga toch weg!. Ga boeken schrijven, hou je mond, blijf klein. Dat is wat het stemmetje in mijn hoofd tegen mij zegt.

Maar ik wil niet klein blijven. Ik wíl de wereld veranderen. Want ik ben het zat, het geklaag. Op de overheid, op de regering, op wat er in de krant staat, op wat er niet in de krant staat. Op ouders, kinderen, leerkrachten en scholen. Op bazen, bedrijven, religies, instanties, buren. Op familie en vrienden en mensen die niet naar je willen luisteren. Maar vooral ben ik het zat dat mensen klagen over hun eigen inactiviteit. Dat er geen geld is of geen tijd, dat ze geen talent hebben of geen zin. Dat het überhaupt allemaal geen zin heeft.  Omdat ze het niet kunnen.

Ik ben het zat. Ik wil dat mensen zelf aan de slag gaan. Dat er grootse plannen worden gesmeed en uitgevoerd, en dat er waanzinnig wordt gefaald.

Is alles mogelijk?

Nee.

Is het leven maakbaar?

Waarschijnlijk niet.

Is er meer mogelijk dan je ooit voor mogelijk hebt gehouden?

Ja.

Kan mijn boek je een zetje geven in het realiseren van al die plannen?

Ik denk van wel. En als dat zo is, dan is mijn bijdrage aan de wereld dat anderen een bijdrage leveren aan de wereld.

(Jij dus)

En daarom wil ik dat iedereen mijn boek koopt.

Zo, ik heb het gezegd.

(Adem in, adem uit, Marcel)

NIEMAND ZIT OP JOU TE WACHTEN

1994 Oscars Los Angeles, California Steven Spielberg with Clint Eastwood at the 1994 Oscar Academy Awards. mar 21 1994 ‘Jouw manier van doorzetten en positief blijven, helpen mij enorm,’ tweette iemand mij na het lezen van het boek ‘Waanzinnige Plannen’. Ze vroeg zich alleen af: ‘Wie zit er nou op mij te wachten?’

Nou, niemand dus. Niet op jou als persoon en al helemaal niet op jouw project of Waanzinnige Plan. Er is maar één iemand die vindt dat jouw ooitdroom uitgevoerd moet worden en dat ben jij.

Toen ik mijn baan opzegde en mijn huis verkocht om een jaar te gaan schrijven, verklaarden sommige mensen mij voor gek. ‘Er zijn meer dan 600 jeugdboekenschrijvers in Nederland,’ zei een vriendin tegen mij, ‘denk je dat er iemand op jou zit te wachten?’

Nee. Dat bleek maar al te zeer toen mijn eerste manuscript – waar ik een jaar aan gewerkt had – werd afgewezen omdat het bagger was.

In de nieuwe Total Film staat een interview van Darren Aronofsky met regisseur Clint Eastwood. Darren vraagt Eastwood of het nu gemakkelijker is om groen licht te krijgen voor een filmproject. Eastwood antwoordt: ‘You have to fight for what you want and what you believe in. Some of the best projects I’ve ever done, the studio weren’t particularly fond of. They found Mystic River too dark and one studio said, “We don’t do dramas.” With Million Dollar Baby it was like, “Who the hell wants to see a woman’s fight picture?” So I said, “Who the hell wants to see anything?”’

Million Dollar Baby verdiende drie keer zijn budget terug en won vier Oscars.

Steven Spielberg had een vergelijkbare ervaring. Hij vertelde onlangs op een Amerikaanse filmcollege dat zijn film ‘Lincoln’ bijna een HBO tv-film was geweest omdat geen studio hem groen licht wilde geven.

Ook Lincoln bracht het drievoudige op wat de film gekost had. De film kreeg twee Oscars.

Als studio’s al niet zitten te wachten op nieuwe films van Spielberg en Eastwood, als uitgeverijen steeds minder boeken gaan uitgeven, als overal subsidiekranen worden dichtgedraaid, als sponsors afhaken en de consument minder geld uitgeeft, wie zit er dan nog op jou en je Waanzinnige Plan te wachten?

Helemaal niemand. Behalve jij.

En dan maak je iets en dan blijkt er ineens wél publiek voor te zijn. Omdat jij iets gecreëerd hebt dat er nog niet was, creëer jij ook publiek. En zelfs als je iets maakt waar uiteindelijk niets mee gebeurt – zoals mijn eerste boek – dan heb je toch gedaan wat je zei dat je ging doen. Alleen dat al is al onbetaalbaar! Want dat betekent dat jij jezelf serieus neemt. Wie zichzelf serieus neemt, wordt serieus genomen door anderen. En op dat soort mensen zitten we nou met z’n allen wél te wachten.

HOE JE EEN TELEFONISCHE VERKOPER IETS TERUG VERKOOPT

Telefonische verkoop tweetBovenstaande twitterde ik vanmiddag, nadat ik een dame gesproken had die bedrijven telefonisch verpakkingsmateriaal probeert te verkopen. En ik bedacht hoe ontzettend zelfgenoegzaam het klonk. En dat het eigenlijk geen recht deed aan haar én aan het ontzettende leuke telefoongesprek dat we hadden.

Ze had mij eerder gebeld, een maand of zes geleden. Ze vroeg zich af of ik zelf veel boeken verstuurde en of zij daar verpakkingsmateriaal voor kon leveren. We spraken af dat ze mij een half jaar later nog eens zou bellen.

Ik hing op en dacht niet meer aan het gesprek.

Vanmorgen belde weer ze weer. En ze vroeg – met niet gespeelde belangstelling  – naar mijn  boeken. Ik vertelde over Waanzinnige Plannen, en ze zocht meteen de website op. Aan het eind van het gesprek vertelde ze mij dat het boek meteen ging bestellen. Want ook zij had ooitdromen.

Ik vond zo stoer dat de rollen omgedraaid waren, dat ik mijn tweet stuurde. Maar weet je, het was helemaal niet stoer! Want zij was geen harde verkoper die koste wat koste haar product wilde pushen. Zij was daadwerkelijk geïnteresseerd in wat ze verkocht én naar wie ze aan de lijn had. Zij voldeed op geen enkele manier aan het cliché van de telefonische verkoper.

Mijn tweet deed haar geen recht aan. Dit stukje hopelijk wel.

Wanneer jij iets te bieden hebt waar een ander in geïnteresseerd hoef je er alleen maar enthousiast over te vertellen. Meer niet. Als jij gelooft in wat jij biedt, dan pikt een ander dat op. Of dat nou een boek is, verpakkingsmateriaal of een Waanzinnig Plan waar je ondersteuning voor zoekt.

Dat is pas echt stoer.

En Marijke, mocht je dit lezen, wil je dan nog even contact met mij opnemen?