Maak je plannen urgent!

Het kan altijd later nogSerieuze vraag: dacht je dat die mensen die hun Waanzinnige Plannen wel uitvoeren, wél geld en tijd hebben?

Natuurlijk niet. Voor mijn boek ‘Waanzinnige Plannen’ interviewde ik meer dan twintig mensen die hun WP met succes hebben utgevoerd en geen van hen had tijd of geld. Ze hadden ook niet meer zelfvertrouwen dan anderen, waren ook niet slimmer of knapper of charismatischer dan jij en ik. Ook zij hebben gewoon een stemmetje in hun hoofd die hen vertelt dat ‘het niet kan’ en dat ‘zij het niet kunnen,’ net als jij en net als ik.

En toch zijn ze aan hun WP begonnen. En toch hebben ze hun WP afgemaakt.

Hoe komt dat nou? Wat hebben zij gedaan?

Ze hebben hun plan urgent gemaakt. Zij zijn gestopt met denken: ‘het kan later ook nog’.

Terry GIn de laatste Empire Magazine zegt de 73jarige filmregisseur en Monty Pythonster Terry Gilliam: ‘I may still be able to squeak out one or two more [movies] before I’m in my grave.’ Gilliam weet op zijn leeftijd donders goed wat urgentie is en probeert er op de valreep van zijn leven nog een of twee films uit te persen. En Gilliam is geen regisseur waar de studio´s met zakken geld voor in de rij staan, integendeel; hij moet vechten voor iedere dollar en iedere film die hij maakt is meer low budget dat de vorige.

Maar dat interesseert hem niet. Hij moet films maken, hij moet verhalen vertellen.

‘Jij bent één van de meest productieve schrijvers die ik ken,’ zei iemand mij onlangs. ‘Ik wou dat ik daar tijd voor had.’

Wat bleek: hij had meer tijd dan ik! En niet een klein beetje meer tijd ook, heel veel meer tijd zelfs. Maar wat hij niet doet is zijn plannen urgent maken. Hij leeft in de illusie dat hij nog alle tijd heeft.

En jij ook.

Ik heb twee schoolgaande kinderen en een echtgenote die fulltime werkt. Ik werk onder schooltijd, wat effectief neerkomt op 21 uur per week. Daar komen in de avonden nog een paar uurtjes bij, maar dat is het. De dertig uur per week haal ik zelden.

Toch schrijf ik gemiddeld twee tot drie boeken per jaar, geef ik lezingen op scholen en in bibliotheken en kom ik bij de mensen thuis. Ik doe vrijwilligerswerk, ben vader en echtgenoot en lees af en toe een boek of kijk een film.

i am no supermanIk ben geen superman. Wat ik wél ben is gecommitteerd aan een resultaat. En dit is hoe ik dat doe:

  1. Ik maak mijn projecten urgent. Ik geef ze een deadline en maak een planning. Die planning deel ik met anderen.
  2. Ik ruim mijn rotzooi op. Ik zorg dat er fysiek en emotioneel geen obstakels in mijn leven zijn. (hier ga ik verder op in in een volgend blog)
  3. Ik kies welke projecten ik wel doe en welke niet en hou mij daaraan.
  4. Ik focus mij in de tijd die ik heb op de taken die gedaan moeten worden.

Faal ik daar nooit in? Natuurlijk wel! Ik ben een mens. Maar zodra ik een project niet urgent maak, kom ik direct in de problemen. Zodra ik in een onopgelost conflict zit, kan ik niet meer werken. Zodra ik heen en weer ga tussen twee projecten, doe ik ze beiden half.

En dat werkt niet.

Als iets urgent is, dan betekent het hebben van tegenslagen niet dat je stopt, maar dat je je deadline verschuift. Er is geen sprake van dat je stopt! Je past de oorspronkelijke planning aan en gaat door.

Jij kan dat ook. En als je dat niet doet, als je nog steeds roept dat je geen geld hebt, of geen tijd (of wanneer je stiekem denkt: ik kan dat toch niet), bedenk dan eens hoe je leven eruit zou zien als je geen keuze had, als je wel moest.

Omdat je 73 bent, bijvoorbeeld en niet alle tijd van de wereld had.

En als je een schop onder je kont nodig hebt om te beginnen, nodig mij dan eens uit voor een (huiskamer)lezing. Wanneer ik geweest ben, begint ca. 20 – 50% van de aanwezigen de volgende dag aan hun plan.

Want het kan wel. Jij kan dat. Maar dan moet je wel beginnen.

15 thoughts on “Maak je plannen urgent!

  1. Herkenbaar. Toen ik nog geen moeder was, had ik 10 keer zoveel tijd als toen ik net moeder was.
    Toch was ik veel productiever toen onze dochter er was. Ten eerste omdat ALS ik tijd had, ik ook wist: NU moet het gebeuren. Ik kon me enorm goed focussen en kiezen wat ik ging doen (ik moest wel). En 10 minuten waren opeens een zee van tijd in plaats van geen tijd.

    • Ha! Die is heel herkenbaar! Ik heb nog nooit zoveel studiepunten gehaald als in het jaar dat ik in het bestuur van onze faculteitvereniging zat, zwanger was, samen ging wonen en een kind kreeg. Het is inmiddels al weer 20 jaar geleden, maar die gedachte blijft een enorme steun als ik weer eens denk dat ik het druk heb 😉

  2. “Zodra ik heen en weer ga tussen twee projecten, doe ik ze beiden half.”

    Maar dat geldt dus niet voor iedereen. Zo schreef Harry Mulisch eens: “Ik werk graag aan twee boeken tegelijk. Bij het ene rust ik uit van het andere.”
    Zelf heb ik last van een teveel aan ideeën, waardoor ik moeite heb om één ding te kiezen en daar volledig voor te gaan. Is ook erg verleidelijk om, als je vastloopt, naar een ander project over te springen. Waardoor er uiteindelijk helemaal niets wordt gerealiseerd. Jouw stukje snijdt dus hout. Vraag voor mij is: hoe krijg ik die discipline aangeleerd? *pessimistisch*

    • Ja, dat klopt. En wat voor mij werkt, kan voor een ander helemaal anders zijn. maar dat maakt niet uit, als je er maar over nadenkt, als je maar uitprobeert.

      En discipline is een spier. Hoe meer je oefent, hoe makkelijker het wordt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *