NEE, JIJ TREKT VOLLE ZALEN!

Empty Theatre‘Soms heb je 150 man voor je lezing Waanzinnige Plannen en soms heb je er nul. Vroeg naar huis, dus,’ twitterde ik gisteravond. Het was de tweede keer die dag dat ik voor niks naar de bibliotheek was gekomen.

Overdag stond ik er geboekt om een voorstelling rond mijn jeugdboek Superhelden.nl te geven. Ook toen was de opkomst nul. Gelukkig liepen er nog een tiental kinderen rond om boeken te lenen, dus die heb ik voorgelezen en verteld over mijn boeken. Kort, want de kinderen varieerden in leeftijd van 3 tot 11 (wat het lastig maakte om een geschikt boek te vinden) en de meesten moesten daarna weer naar huis of sport.

Ik bracht de rest van de middag door in Amsterdam waar ik heerlijke sushi at bij Genki Gardens, voordat ik mij weer naar Noord begaf. Ik zette samen met de bibliotheekmedewerkers de laptop en het scherm klaar, startte de presentatie op, checkte de filmpjes en het geluid en wachtte op de deelnemers.

Die kwamen niet. Om acht gaven we het op en sloten alles weer af.

‘Wat rot voor je!’ was de algemene reactie op Twitter. Ook de dames van de bibliotheek en de boekhandelaar die mij voor de lezing uitgenodigd had, vonden het vervelend voor mij. Ik vond het vooral jammer voor de mensen die er niet waren. Want ik weet zeker dat er ook in Amsterdam mensen rondlopen met Waanzinnige Plannen en die had ik misschien een zetje kunnen geven.

Maar het was vooral heel erg leerzaam.

TheMuppets-(2011)-TheOtherBoxIk geef toe, als al mijn lezingen zo weinig mensen zouden trekken, zou ik wél aan mijzelf gaan twijfelen. Maar na een aantal maanden weet ik inmiddels dat het mogelijk is om ruim voldoende mensen naar de lezing te trekken. De vraag is dus: waarom komen er in Groningen 150 mensen op de lezing af en in Amsterdam nul? Waar zit het verschil?

Want ook in Amsterdam was er veel aan publiciteit gedaan. De boekhandel deelde flyers uit, of stopte ze in de boeken, de bibliotheek had een stuk in het OBA Magazine gezet, posters opgehangen in de bibliotheek en beide lezingen aan de online agenda toegevoegd.

Toch was het resultaat er niet naar. Er waren voor beide evenementen nul reserveringen en er kwamen geen mensen opdagen.

In mijn boek ‘Waanzinnige Plannen’ quote ik Ben Tiggelaar: ‘Bereid je voor op moeilijke momenten en zeg tegen jezelf hoe je wilt reageren.’ Volgens hem houden de meeste mensen weliswaar rekening met moeilijke momenten, ze bereiden zich er alleen niet echt op voor. Hij heeft het hier niet over onverwachte tegenvallers, maar over verwachte tegenvallers.

Toen er nul reserveringen waren, ging er al een belletje bij mij rinkelen. En ik besloot van te voren iets heel belangrijks: Ik ging hoe dan ook een leuke dag hebben.

NieuwendamDat is gelukt. De bibliotheek was net verbouwd en het was een prachtige plek om rond te lopen. De medewerkers deden er alles aan om de dag tot een succes te maken en hadden zelf ook mooie verhalen te vertellen over hun eigen Waanzinnige Plannen. De boekhandelaar en ik bespraken hoe we dit volgende keer anders gingen doen en besloten om volgend jaar een nieuwe poging te wagen die wél gaat werken. Het was al met al een productieve (en een leuke!) dag.

Wat ook hielp, was om mij te realiseren dat ik niet mijn project ben. Het is één van de belangrijkste hoofdstukken uit mijn boek. Als je project mislukt ben je niet mislukt. Als je project slaagt, ben je niet geslaagd. Het één heeft niets met het ander te maken.

Dat wil niet zeggen dat ik blij ben als er niemand komt opdagen! Want dat er iets niet werkte, dat was duidelijk. De kunst is nu om te achterhalen wát er niet werkte, zodat we dat de volgende anders/beter kunnen doen.

Wij mensen hebben de neiging om te zwelgen in onze fiasco’s, het op onszelf te betrekken. Wanneer is de laatste keer geweest dat er iets faliekant mislukte bij jou? Ben je gaan kijken wat er niet werkte, of vond je dat je gefaald had? Besef dat het een keuze is die je zelf maakt.

Aan welke keuze heb je het meest?

Ik koos ervoor om het niet te ervaren als falen, maar te kijken naar hoe het beter kan,. Wat dat voor resultaat oplevert, dat weet ik (nog) niet. Zodra ik erachter kom, zal ik een vervolgblog schrijven.

Wil je mij ook boeken voor een (huiskamer)lezing, klik dan hier. Dan gaan we er samen voor zorgen dat er een grote opkomst is en dat we verschil maken voor de deelnemers. Ik richt mij alvast op de huiskamerlezing van volgende week, waar inmiddels al 24 reserveringen voor zijn.

De volgende lezing is op 26/11 in de bibliotheek van Hengelo. Zie ik je daar?

Marcel van Driel is schrijver van het boek ‘Waanzinnige Plannen – en hoe ze te realiseren,’ hét boek om van ooitdromen Waanzinnige Plannen te maken met Waanzinnige Resultaten.

27 thoughts on “NEE, JIJ TREKT VOLLE ZALEN!

  1. *Wat ook hielp, was om mij te realiseren dat ik niet mijn project ben. Het is één van de belangrijkste hoofdstukken uit mijn boek. Als je project mislukt ben je niet mislukt. Als je project slaagt, ben je niet geslaagd. Het één heeft niets met het ander te maken.*
    Zo belangrijke les voor Iris! Ben ik je nog steeds dankbaar voor!
    Waardeloos, maar top dat je er het beste van gemaakt hebt
    Mijn *waanzinnige plan* is tot nu toe ook schromelijk mislukt!
    Maar wat in het vat zit …………………………….

  2. Respect Marcel!
    (En omdattie zo leuk is; “I have not failed, I have just found 10,000 ways that don’t work.” ― Albert Einstein)

  3. In Amerika is een faalmoment een ondernemingskans. Daar calculeert men dit al in want dit kan namelijk gebeuren. In Nederland mag je eigenlijk niet praten over faalmomenten. (Ik haat het woord falen trouwens al.) Als je onderneemt in Nederland moet alles geslaagd zijn want dan ben je een succesvolle ondernemer. Dit klopt niet, vind ik.

    En soms kom je er niet achter wat de redenen zijn geweest. Er zijn namelijk zoveel factoren…

    • Klopt, Karin, soms kom je er gewoon niet achter en kun je alleen een ‘wat te dien in het geval dat’ plan maken. En ja, ik ervaar dat ook, dat je er niet over mag praten. Ik merk dat aan de reacties op blogs als deze. ‘Dat je dit ook twittert!’ en ‘Wow, wat openhartig.’ Is men kennelijk niet gewend.

  4. Je bent niet je product …. dat ligt er maar aan. Dat ligt aan het soort product. Als iemand een van mijn boeken over (social) media niet goed vindt, dan raakt me dat niet erg. Omdat de inhoud niet heel erg persoonlijk is. Maar als muzikant is een plaat maken zo ongeveer het meest persoonlijke wat je kunt maken. Voor mij is muziek maken het meest persoonlijke wat ik creeer. Dus als mensen dat niet goed vinden, raakt me dat veel meer. En raakt dat me heel persoonlijk. Kan me zo voorstellen dat dat ook zo is bij het schrijven van fictie.

    • In dat opzicht ben ik het wel met je eens, Erwin. Maar met de kanttekening dat als iemand mijn fictieboeken niet goed vindt (en ik heb mijn aandeel negatieve reacties ook gehad) mij dat zeker raakt, maar ik het boek nog steeds wel los kan zien van wie ik ben. (Nog even los dat een slechte recensie niet meer betekent dan dat één iemand het boek niet goed vond). Als men unaniem een van mijn boeken zou afkraken, ligt dat wellicht anders.

  5. Herkenbaar, die positiviteit van jou. Toen ik mijn idee voor een nieuwe televisieserie vorig jaar aan diverse omroepen en productiebedrijven voorlegde en nu, ruim een jaar later van de meesten nog geen antwoord heb gehad, kreeg ik gedachten als ‘Nou, dan niet’ en ‘It’s their loss’ en besloot mijn energie op een andere manier in mijn verhalen te steken door ze het herschrijven voor een bundel.
    Zolang je gelooft in je eigen kunnen, kan je volgens mij wel een ‘dipje’ de baas…

  6. Marcel, natuurlijk schrijf je erover in je boek, maar toch vind ik het bewonderenswaardig dat je zelf ook echt kan zien dat als een project mislukt, jij niet mislukt bent. En luister naar het volgende: naar aanleiding van deze blog, heb ik net een nieuwe deelnemer gekregen voor bij jouw lezing maandag a.s. Want zij vond deze openheid zo mooi, en heeft zelf ook wat Waanzinnige Plannen, dat ze het niet wilde missen.
    Maandag trek je wel een volle zaal….

  7. Dag Marcel,
    Je verhaal is herkenbaar, en een mooie bevestiging. Mijn waanzinnige plan is geslaagd, na vier jaar hard werken, vol houden, slikken, huilen, gillen dat het niks wordt, opnieuw moed verzamelen en de volgende drempel nemen. Ik was daar niet op voorbereid, en misschien is dat maar goed ook want als ik had geweten wat ik allemaal zou moeten overwinnen, was ik er waarschijnlijk niet aan begonnen. Als de droom groot genoeg is, ga je door. En wat helpt is dat je telkens op het juiste moment iemand tegen komt die de juiste dingen zegt, je precies dat duwtje geeft, of je even verder helpt….. Het is niet mijn verdienste dat het gelukt is, maar van velen. En toch durf ik niet helemaal zeker te zeggen wat ik gevoeld zou hebben als het mislukt was. Geloof in eigen kunnen, wat ik hierboven lees, is belangrijk, evenals overigens het weten wat je niet kunt. Doorzettingsvermogen en moed zijn echter vele malen belangrijker. Ook daarin wordt je getest: wil je dit echt? Je moet stemmetjes overwinnen, die fluisteren dat je dit helemaal niet moet doen. Stemmetjes van voorouders, of uit je jeugd. Bereid je erop voor dat er misschien wel veel overwonnen moet worden. En dat ‘slagen’ dan op veel meer dingen slaat dan op dit waanzinnige project.

    De volle zalen komen wel weer. Mooi dat je jouw ervaringen deelt!

  8. Nou ja, het lijkt erop dat de mensen van de bieb het dus vervelender vonden dan jijzelf. Wat gebeurt er in zo’n geval met het kostenplaatje?

    Trouwens, gelukkig dan maar dat je geen ‘motivationalist’ van de Tsjakkaa!-school bent – dan had je daar gestaan met je straatje van gloeiende kooltjes… Dat lijkt me toch wel sneuer. 😉

    • Nou, het feit dat ik besloot om een leuke dag te hebben, betekent natuurlijk niet dat ik het leuk vond dat er niemand kwam. Hoewel ik keurig betaald ben, geef ik voor dat geld natuurlijk liever een lezing dan dat ik onverichterzake naar huis ga…

      En nee, ik ben niet van de tjakka-school 🙂

  9. Mooi dit eerlijke en leerzame verhaal.
    Soms krijg ik de indruk op twitter dat iedereen het waanzinnig druk heeft.
    Rennen van de een lezing naar de andere workshop. Constant nieuwe cliënten.
    Schrijf snel in, nog maar enkele plaatsen beschikbaar.
    Er zijn twee afzeggingen, dus u kunt nog inschrijven.
    Volle zalen , drukke praktijken,

    Filosoferen n.a.v. Kinderboekenweek in de boekwinkel, volgens mij had de boekwinkel er alles aan gedaan, folders, twitter, Facebook, scholen benaderd, in de winkel kinderen en hun ouders aangesproken en folder meegegeven enz.
    2 x geen enkele aanmelding
    Volgende week bespreking, wat nu , stoppen of nog eens proberen, maar hoe dan?

    Bedankt voor het positieve verhaal

    Rob

    • Ja, dat herken ik wel, Rob. Daarom heb ik vanaf het begin af aan besloten om niet alleen de positieve dingen te tweeten en te bloggen, maar ook wat er is gaat. Maakt het veel geloofwaardiger als ik iets positiefs vertel en ik leer er meer van 🙂

      En schrijvers in de boekhandel krijgen bijna geen publiek, helaas.

  10. Heel herkenbaar. Maak het zelf ook mee met mijn boek dat ik heb geschreven naar aanleiding van een ambitieus en gedurfd project. Vele mensen vinden het fantastisch wat ik heb gedaan, maar het boek kopen, doen ze dan weer niet :-(.

  11. Marcel, dit kan al heel veel dingen liggen. Hoe vaker je dit doet (lezingen geven) hoe meer je in de gaten krijgt welke factoren het tot een succes maken. Want succes definieer je zelf. Dat wordt niet bepaald door uiterlijke factoren. Het zou wat zijn als je daarvan afhankelijk bent 🙂

    Ben het wel met Erwin eens, dat het hoe dan ook enorm kan raken. Voor iedereen zijn de pijnpunten, die worden aangeraakt verschillend. Als je maar eerlijk tegen jezelf blijft, kun je die gevoelens op den duur oppakken als signalen om het de volgende keer beter te doen.

    In dat licht heeft iedereen zijn eigen proces, en elk product volgt een eigen life cycle. Soms hebben dingen tijd nodig. Dat is met alle nieuwe dingen 🙂 Wacht maar, over een paar jaar lullen ze wel anders.

    Als muzikant heb ik al duizenden keren opgetreden, van stadions en internationale festivals tot huiskamers en kroegen. Voor alle optredens geldt: zorg dat diegene die er is, de avond van zijn leven heeft. Ook al is het er maar één.

  12. De Engelsen hebben er een mooie term voor: shit happens.

    Het hoort erbij en het niet proberen te verklaren is het beste. Gewoon precies dat doen wat je altijd doet en er geen spatje aan aanpassen.

    Mensen denken altijd dat het ergens aan ligt. Vaak is het een kwestie van timing. Ineens wordt iets ontdekt en bereikt het de massa, terwijl de persoon het al daar en dag precies hetzelfde deed.

    Ik herinner me velen optredens. 2 maal in het weekend. Op vrijdagavond was het dan zeg maar kut en op zaterdagavond geweldig.

  13. Wat eerlijk en meteen ook weer leerzaam dat je hier zo transparant over bent. Iets opschrijven is nog iets anders dan ’t zelf ook in de praktijk brengen, wat je nu dus wel degelijk doet. Chapeau!

  14. Pingback: De Incredible Leesmap #45 - The Incredible Adventure starts here...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *