VROEMMM!!! Achter op de motor bij Marcel van Driel

Door C.G.A.M. Buijs.

Achterop de motorIk had al best lang niks gelezen aan boeken, geen fictie, geen non-fictie. Gewoon de rust niet voor in mijn hoofd. Tijdschriften, dat ging nog wel. Tot ik ‘Waanzinnige plannen’ bestelde. Eigenlijk vooral omdat er een case in stond van een twittervriendinnetje, maar ik bleek voorwaar geen miskoop te hebben gedaan.

Marcel van Driel vertelt, ook naar eigen zeggen, niks nieuws. Zijn boek zit in de hoek van bijvoorbeeld Dromen, Durven, Doen van Ben Tiggelaar en de ‘Ja maar-‘boeken van Berthold Gunster en ‘dat rijtje’. Ook met plezier gelezen. Maar er is iets dat mij extra aansprak in het verhaal van Marcel van Driel. Hij schrijft snel, je verliest geen seconde je aandacht. Je springt bij hem achter de motor en hij VROEEMMMT met je langs de stappen die je moet nemen om je waanzinnige plan te realiseren. Hij gebruikt spreektaal. Je hebt het gevoel dat ie op diezelfde motor via een headset met je praat. Niks wollig of semiwetenschappelijk gedoe. Gewoon down-to-earth en praktisch.

Als je het boek, doorspekt met vele interessante cases, uit hebt, stap je van de motor. Haren volledig in de war, maar vol zin om te beginnen. Om je mindmappapier uit het vet te halen, lijstjes te maken, contacten te bellen. En dát miste ik bij die anderen. Hatsekidee, aan de slag!

Natuurlijk kan ik ook wel minpuntjes verzinnen. Maar zijn het minpuntjes? Het is meer dat ik behoefte heb aan meer. De cases mogen best wat uitgebreider. Ik zie nu soms net te grote stappen om het traject echt te volgen. Als iemand zegt ‘Ik regelde € 100.000 en ging aan de slag’ dan denk je (of ik in elk geval) toch even van ja, maar dát is nou net een van de grootste obstakels. Dat geld altijd.
Ik zou ook wel wat meer willen zien van de tegenslagen en dan het succes. Soms zit er net lekker in een verhaal of case en is het alweer afgelopen. Dat vind ik jammer. Aan de andere kant is het stukken beter dan, zoals ik vaak doe, maar even een pagina of 10 verder bladeren omdat je niet geboeid bent. Laat ik het dus houden op positieve kritiek.

Marcel van Driel is ervaringsdeskundige op heel veel gebieden. Hij mislukt en lukt, zoals het een echt mens betaamt. Dat maakt zijn boek heel geloofwaardig. En eerlijk. En sportief. En snel dus.
VROEMMM!!!

Bron: Managementboek.nl

NIEMAND ZIT OP JOU TE WACHTEN

1994 Oscars Los Angeles, California Steven Spielberg with Clint Eastwood at the 1994 Oscar Academy Awards. mar 21 1994 ‘Jouw manier van doorzetten en positief blijven, helpen mij enorm,’ tweette iemand mij na het lezen van het boek ‘Waanzinnige Plannen’. Ze vroeg zich alleen af: ‘Wie zit er nou op mij te wachten?’

Nou, niemand dus. Niet op jou als persoon en al helemaal niet op jouw project of Waanzinnige Plan. Er is maar één iemand die vindt dat jouw ooitdroom uitgevoerd moet worden en dat ben jij.

Toen ik mijn baan opzegde en mijn huis verkocht om een jaar te gaan schrijven, verklaarden sommige mensen mij voor gek. ‘Er zijn meer dan 600 jeugdboekenschrijvers in Nederland,’ zei een vriendin tegen mij, ‘denk je dat er iemand op jou zit te wachten?’

Nee. Dat bleek maar al te zeer toen mijn eerste manuscript – waar ik een jaar aan gewerkt had – werd afgewezen omdat het bagger was.

In de nieuwe Total Film staat een interview van Darren Aronofsky met regisseur Clint Eastwood. Darren vraagt Eastwood of het nu gemakkelijker is om groen licht te krijgen voor een filmproject. Eastwood antwoordt: ‘You have to fight for what you want and what you believe in. Some of the best projects I’ve ever done, the studio weren’t particularly fond of. They found Mystic River too dark and one studio said, “We don’t do dramas.” With Million Dollar Baby it was like, “Who the hell wants to see a woman’s fight picture?” So I said, “Who the hell wants to see anything?”’

Million Dollar Baby verdiende drie keer zijn budget terug en won vier Oscars.

Steven Spielberg had een vergelijkbare ervaring. Hij vertelde onlangs op een Amerikaanse filmcollege dat zijn film ‘Lincoln’ bijna een HBO tv-film was geweest omdat geen studio hem groen licht wilde geven.

Ook Lincoln bracht het drievoudige op wat de film gekost had. De film kreeg twee Oscars.

Als studio’s al niet zitten te wachten op nieuwe films van Spielberg en Eastwood, als uitgeverijen steeds minder boeken gaan uitgeven, als overal subsidiekranen worden dichtgedraaid, als sponsors afhaken en de consument minder geld uitgeeft, wie zit er dan nog op jou en je Waanzinnige Plan te wachten?

Helemaal niemand. Behalve jij.

En dan maak je iets en dan blijkt er ineens wél publiek voor te zijn. Omdat jij iets gecreëerd hebt dat er nog niet was, creëer jij ook publiek. En zelfs als je iets maakt waar uiteindelijk niets mee gebeurt – zoals mijn eerste boek – dan heb je toch gedaan wat je zei dat je ging doen. Alleen dat al is al onbetaalbaar! Want dat betekent dat jij jezelf serieus neemt. Wie zichzelf serieus neemt, wordt serieus genomen door anderen. En op dat soort mensen zitten we nou met z’n allen wél te wachten.

WAT NOU ALS JIJ DE WERELD VERANDERT?

WAT NOU ALS JIJ DE WERELD KON VERANDEREN?

Jim HensonJe leest de krant en je wordt boos of verdrietig over wat je leest. Bejaarden worden door bezuinigingen gedwongen op 100-jarige leeftijd weer op zichzelf te gaan wonen. Asielzoekers worden – in afwachting van de behandeling van hun aanvraag – op inhumane wijze opgesloten in cellen. Je favoriete museum/theater/bibliotheek/instelling wordt bedreigd met sluiting omdat er geen geld meer voor is.

Ken je dat?

Je vindt dat de regering daar iets aan moet doen. Of iemand anders. Je wilt protesteren, je tekent een petitie, je deelt een protest op Facebook. Je overweegt de krant niet meer te lezen of te om emigreren naar een ander land, waar nog wél in mogelijkheden wordt gedacht.

Maar wat nou als jij de wereld kon veranderen? Wat nou als jij degene bent die met een Waanzinnig Plan komt in plaats van iemand anders, in plaats van af te wachten?

Ik sprak twee mensen die bezig zijn jonge asielzoekers een doel in het leven te geven, ze te integreren in een community van mensen die over ze waakt en ze zo nodig een handje helpt. Er is iemand die probeert een onderdak te vinden voor de boeken die vernietigd dreigen te worden door de sluiting van de bibliotheek van Het Tropenmuseum. Ik ken een fotografe die live verslag uitbrengt vanaf het Taksimplein in Turkije omdat ze wil dat de wereld weet wat daar gebeurd. (En die jouw steun in de vorm van een donatie goed kan gebruiken!)

Geen idee of ze het gaat lukken of niet, maar deze mensen zijn op een serieuze manier bezig om de wereld te veranderen. Niet door te protesteren of te roepen dat het niet zou moeten mogen, maar door met een plan te komen, met mijlpalen en actiepunten. Door een toekomst te bedenken waar zij blij van worden, in plaats van verdrietig of boos.

In mijn boek ‘Waanzinnige Plannen’ zeg ik: “Onderschat de kracht van frustratie en ongenoegen niet! Onvrede is een fantastische motivator om eens iets anders te proberen. Al die mensen die je vertellen dat boosheid en frustratie nergens toe leiden, hebben maar half gelijk. Als je er niets mee doet, kan ongenoegen je inderdaad opvreten of cynisch maken. Maar als je negatieve energie omzet in daden, kun je de wereld veranderen. Je zult niet de eerste zijn.”

Wat nou als jij de wereld gaat veranderen? Wat nou als jij jouw boosheid of frustratie gebruikt om de wereld een stukje mooier te maken? Wat houdt je tegen? Geen tijd? Geen geld? Jij kan dat niet?

Wat nou als het wél kan? Wat nou als jij dat wel kan? Wat nou het 10 mensen lukt, of 100 of 1.000? Wat zou er dan morgen in de krant staan?

GAAT JOUW WAANZINNIG PLAN WEL OVER JOU?

Huiskamerlezing bij PattyTijdens het schrijven van ‘Waanzinnige Plannen’ realiseerde ik mij al snel dat het boek niet over mij ging, maar over de lezer. Ondanks dat ik mijn persoonlijke ervaringen (en die van anderen) deel, gaat het erom wat jij – de lezer – ermee doet. Dat het echt zo werkt, kwam ik achter toen de proeflezers meldden dat de feedback even op zich liet wachten, omdat ze aan hun eigen Waanzinnige Plannen waren begonnen. Ook de uitgeefster bekende dat ze tijdens het lezen van het manuscript haar ooitdroom uit de ijskast had gehaald en gewoon was gestart.

Daar word ik blij van.

Ik heb de afgelopen weken twee lezingen gegeven over ‘Waanzinnige Plannen’, eentje in Meetz Rotterdam en eentje in Patty’s huiskamer. Ik was behoorlijk zenuwachtig, totdat mijn vrouw mij eraan hielp herinneren dat ook de lezingen niet over mij gingen. Of ik het goed deed of niet, was niet relevant, wat het publiek eruit haalde, daar ging het om.

O ja.

Inmiddels heeft Iris zich ingeschreven voor een studie, is Sandra mijlpalen gaan creëren voor haar al lopende plan, is Marlous in actie gekomen, gaat Bastiaan plannen, zet Patty haar plannen op scherp, heeft (een andere) Sandra gesprekken met mogelijke sparringpartners, bleek Marieke een heel ander (en veel urgenter) Waanzinnig Plan te hebben en schreef Ronald op zijn blog dat hij aan het denken is gezet. En dat zijn alleen nog maar de mensen waarvan ik inmiddels feedback heb gekregen.

Wow.

En nu vraag ik mij af: gaan de Waanzinnige Plannen van al die fantastische mensen die ik in de zaal of in de huiskamer had, wel over henzelf? Of veranderen zij op hun beurt de wereld ook weer een klein beetje met hun studie, meetingplaza’s, on- en offlineplatformen, workshops, boeken en foto’s?

En over wie gaat jouw Waanzinnige Plan?